- पশিষ্যচরিত
- ←
- ১৯
- →

19 অধ্যায়।
১৯
১ আপল্লো কৰিন্থত থকা সময় পৌলে উচ্চভূমি অঞ্চলৰ মাজেদি আহি ইফিচ চহৰ পালেহি; তাতে তেওঁ কেইজনমান শিষ্যক লগ পালে৷ ২ পৌলে তেওঁলোকক সুধিলে-“ আপোনালোকে যেতিয়া বিশ্বাস কৰিলে, তেতিয়া পবিত্ৰ আত্মা পালে নে”? তেওঁলোকে তেওঁক কলে- “পবিত্ৰ আত্মা দিয়া হৈছে নে নাই, তাক আমি শুনিবলৈকে নাপালোঁ”!
৩ তেতিয়া তেওঁ কলে-“তেনেহলে আপোনালোকে কি কাৰণত বাপ্তাইজিত হ’ল”? তেওঁলোকে কলে- “যোহনৰ বাপ্তিস্ম লোৱা দেখি” । ৪ তেতিয়া পৌলে কলে- “যোহনে লোকসমুহক কৈছিল- “যি জন মোৰ পাছত আহিছে, তেওঁত অর্থাৎ যীচুত বিশ্বাস কৰা; এই বুলি তেওঁ তেওঁলোকক মন পালটনৰ বাপ্তিস্মৰে বাপ্তাইজ কৰিলে”।
৫ এই কথা শুনি তেওঁলোকে প্ৰভু যীচুৰ নামেৰে বাপ্তাইজিত হ’ল । ৬ ইয়াৰ পাছত পৌলে যেতিয়া তেওঁলোকৰ গাত হাত দিলে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰলৈ পবিত্ৰ আত্মা আহিল; তাতে তেওঁলোকে নানা ভাষাৰে কথা কৈ ভাবোক্তি প্ৰচাৰ কৰিলে। ৭ তেওঁলোক প্ৰায় বাৰ জন মান মানুহ আছিল।
৮ পাছত পৌল নামঘৰলৈ গ'ল আৰু সেই ঠাইত তিনি মাহ মান থাকি নিৰ্ভীক ভাবে প্ৰচাৰ কৰিলে৷ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ-বিষয়ক কথাৰে বাদ-বিচাৰ কৰি লোকসকলক মনোনিবেশ কৰিবলৈ তেওঁ বুজাই দিলে৷ ৯ কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমানলোকৰ মন কঠোৰ আৰু অবাধ্য হ'ল৷ তেওঁলোকে লোকসমূহৰ আগত খ্ৰীষ্টীয় পথৰ নিন্দা কৰিবলৈ ধৰিলে; তেতিয়া তেওঁলোকক তাতে এৰি শিষ্যসকলক পৃথকে তুৰাণ্ণ নামেৰে এজনৰ পঢ়াশালীলৈ নি নিতৌ কথোপকথন কৰিব ধৰিলে। ১০ এইদৰে দুবছৰলৈ সেই ঠাইতে থাকিল৷ এছিয়াত বাস কৰা সকলো ইহুদী আৰু গ্ৰীকসকলেও প্ৰভুৰ বাক্য শুনিবলৈ পালে।
১১ ঈশ্বৰে পৌলৰ হতুৱাই এনে পৰাক্ৰম-কার্য কৰালে যে, ১২ তেওঁৰ গাৰ পৰা গামোচা বা কাপোৰ নৰিয়া মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাত, তেওঁলোকৰ ৰোগ গুচিল আৰু দুষ্ট আত্মাবোৰ ওলাই গল ।
১৩ কিন্তু দেশ ভ্ৰমি ফুৰা কেইজনমান ইহুদী ভূত খেদাওঁতাই, দুষ্ট আত্মাই ধৰাসকলৰ আগত প্ৰভু যীচুৰ নাম, নিজৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰি কয়, “যি জনাৰ কথা পৌলে প্ৰচাৰ কৰিছে, সেই যীচুৰ শপত দি তোমালোকক আজ্ঞা দিছোঁ” । ১৪ স্কিবা নামৰ ইহুদী প্ৰধান পুৰোহিত এজনৰ সাতজন পুতেকে এই কর্ম কৰিছিল ।
১৫ তাতে দুষ্ট আত্মাই উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “যীচুক জানো, পৌলকো চিনি পাওঁ ; কিন্তু তোমালোক নো কোন”? ১৬ এই বুলি সেই দুষ্ট আত্মাই ধৰা মানুহজনে তেওঁলোকৰ ওপৰত জাঁপ মাৰি আটাইকে বশ কৰি বলেৰে পৰাজয় কৰিলে ; তেতিয়া তেওঁলোক উলঙ্গ আৰু আঘাত পাই, সেই ঘৰৰ পৰা পলাল । ১৭ পাছত ইফিচত নিবাস কৰা ইহুদী আৰু গ্ৰীকসকলে এই কথা শুনি সকলোৱে ভয় পালে আৰু প্ৰভু যীচুৰ নাম মহিমান্বিত হ’ল ।
১৮ তেতিয়া বিশ্বাস কৰাসকলৰ বহুত লোক আহি, নিজ নিজ কর্ম স্বীকাৰ কৰিলে ১৯ আৰু মায়াকর্ম্ম কৰাসকলৰ ভালেমান লোকে নিজ নিজ পুস্তক গোটাই আনি সকলোৰে আগত পুৰি পেলালে। সেইবোৰৰ মূল্য গণনা কৰি পঞ্চাশ হাজাৰ ৰূপৰ মুদ্ৰা পালে। ২০ এইদৰে মহা-পৰাক্ৰমেৰে প্ৰভুৰ বাক্য চৌদিশে বিয়পি গল।
২১ এই কার্য সম্পন্ন হোৱাত পৌলে মাকিদনিয়া আৰু আখায়া দেশেদি ফুৰি যিৰূচালেমলৈ যাবলৈ মন কৰি ক’লে- ‘তালৈ যোৱাৰ পাছত মই ৰোম নগৰকো দেখা পাব লাগিব”। ২২ তাতে তেঁওৰ পৰিচর্য্যা কৰাসকলৰ মাজৰ তীমথিয় আৰু ইৰাস্তচ, এই দুজনক মাকিদনিয়ালৈ পঠিয়াই দি তেওঁ নিজে এচিয়া দেশত কিছু দিন থাকিল ।
২৩ সেই সময়ত ইফিচত এই পথৰ সজাগতাৰ বিষয়ে বৰ গোলমাল লাগিল । ২৪ কিয়নো আর্ত্তেমী দেৱীৰ ৰূপৰ সৰু দ’ল সজা দীমীত্ৰিয় নামেৰে এজন সোণাৰী আছিল ; তেঁও শিল্পকাৰসকলক বহুত কাম যোগাই দিছিল ; ২৫ পাছত তেওঁ তেওঁলোকক আৰু একে ব্যৱসায়ৰ কাৰিকৰসকলক একগোট কৰি কলে- “হে লোকসকল, এই ব্যৱসায়ৰ দ্বাৰাই আমাৰ সম্পত্তি হৈছে, ইয়াক আপোনালোকে জানে। ২৬ কিন্তু 'যিবোৰ হাতেৰে সাজে, সেইবোৰ ঈশ্বৰ নহয়' পৌলে এই কথা কৈ, অকল ইফিচৰ নহয়, প্ৰায় গোটেই এচিয়াৰ বহু লোকক প্ৰভাবিত কৰি অপথে নিলে, ইয়াক আপোনালোকে দেখি শুনি আছে । ২৭ ইয়াতে যে অকল আমাৰ ব্যৱসায়ৰ অপযশ হোৱাৰ শঙ্কা আছে, এনে নহয়; গোটেই এচিয়া, এনে কি জগতখনেই পূজা কৰা যি আর্ত্তেমী মহা-দেৱী, তেওঁৰ মন্দিৰক একো যেন গণ্য নকৰাৰ আৰু তেওঁক তেওঁৰ ঐশ্বর্য্যৰ পৰা গুচুৱাৰ আশঙ্কা আছে।”
২৮ এই কথা শুনি,তেওঁলোকে খঙত জ্বলি উঠি ৰিঙিয়াই কলে-”ইফিচীয়াসকলৰ আর্ত্তেমী মহান”। ২৯ তেতিয়া গোটেই নগৰত হুলস্থুল লাগিল৷ পৌলৰ লগত ফুৰা মাকিদনিয়াৰ গায় আৰু আৰিষ্টার্খ নামৰ লোক দুজনক তেওঁলোকে ধৰি নি একে মনেৰে মঞ্চলৈ উঠি গ’ল । ৩০ সেই সময়ত পৌলে লোকসমূহৰ মাজত সোমাবলৈ মন কৰিলে কিন্তু শিষ্যসকলে তেওঁক যাবলৈ নিদিলে । ৩১ এচিয়াৰ কেইজনমান খেলৰ অধিকাৰীয়ে পৌলৰ বন্ধু হৈ, তেওঁৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠাই মঞ্চত দেখা নিদিবলৈ তেওঁক মিনতি কৰিলে। ৩২ সভাত গণ্ডগোল হোৱাত বেলেগ বেলেগ কথাৰে চিঞঁৰি আছিল আৰু কি কাৰণে গোট খাইছিল, তাক সৰহ ভাগে নাজানিলে । ৩৩ পাছত ইহুদীসকলে আলেকজেন্দাৰক আগলৈ ঠেলি লোকসমূহৰ মাজৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। তাতে আলেকজেন্দাৰে হাত চাপৰি দি, লোকসমূহৰ আগত বহলাই কবলৈ বিচাৰিলে; ৩৪ কিন্তু তেওঁ ইহুদী মানুহ বুলি গম পাই , “ইফিচীয়াসকলৰ আর্ত্তেমী মহান”! এই কথা কৈ সকলোৱে দুঘণ্টা মানলৈকে একে মাতেৰে চিঞঁৰি থাকিল ।
৩৫ পাছত নগৰৰ কেৰাণীয়ে লোকসমূহক ক্ষান্ত কৰি কলে, “হে ইফিচৰ লোকসকল, কোনে ইফিচ নগৰত মহান-আর্ত্তেমীক আকাশৰ পৰা তললৈ পৰা মূর্ত্তিবোৰৰ মন্দিৰৰ-ৰক্ষক বুলি লোকসকলৰ মাজত নজনা কোন আছে? ৩৬ এইবোৰ কথা অখণ্ডনীয় হোৱাৰ কাৰণে, আপোনালোকে বিচাৰ নকৰাকৈ একো নকৰি ক্ষান্ত হৈ থকা উচিত । ৩৭ কিয়নো এই যি মানুহবোৰক আপোনালোকে ইয়ালৈ আনিলে, তেওঁলোক পবিত্ৰ বস্ত্তৰ অপহাৰক বা আমাৰ দেৱীৰ নিন্দক নহয় ।
৩৮ এতেকে কোনো মানুহৰ ওপৰত দীমীত্ৰিয়ৰ আৰু তেওঁৰ লগৰ কাৰিকৰসকলৰ যদি কোনো গোচৰ থাকে, তেন্তে আদালত খোলা আছে, তাত ইজনে সিজনক উত্তৰ-প্ৰত্যুত্তৰ কৰিব পাৰে। ৩৯ কিন্তু যদি আপোনালোকৰ আন বিষয়ৰ কোনো সমস্যা থাকে, তেন্তে নিয়মিত সভাত সেই বিষয়ৰ নিস্পত্তি হব । ৪০ কিয়নো আজিৰ হুৰামূৰাৰ কোনো কাৰণ নথকাত, আমাৰ ওপৰত গোচৰ চলিবৰ শঙ্কা আছে আৰু এই জনতা গোট খোৱাৰ বিষয়ে আমি একো উত্তৰ দিব নোৱাৰিম” । ৪১ এই বুলি তেঁও সভা সামৰিলে ।

- पশিষ্যচরিত
- ←
- ১৯
- →

১৯:৯

© 2017 Free Bibles India