- पশিষ্যচরিত
- ←
- ২৩
- →

২৩ অধ্যায়
২৩
১ পৌলে মহা-সভালৈ পোনপটীয়াকৈ চাই কলে, “হে ভাইসকল, মই সকলো বিষয়তে উত্তম বিবেকেৰে ঈশ্বৰৰ প্ৰজাৰ দৰে আজিলৈকে আচৰণ কৰি আছোঁ৷”* পাঁচনিকৰ্ম ২৪:১৬; ২ কৰিন্থীয়া ১:১২; ১পিতৰ ৩: ১৫,১৭ ২ এনেতে অননিয় নামেৰে মহা-পুৰোহিতে, ওচৰত থিয় হৈ থকাসকলক তেওঁৰ মুখত মাৰিবলৈ আজ্ঞা দিলে৷ ৩ তেতিয়া পৌলে তেওঁক কলে, “হে বগাকৈ লিপা গড়, ঈশ্বৰে আপোনাকহে অাঘাত কৰিবলৈ উদ্যত হৈ আছে৷ আপুনি বিধানৰ মতে মোৰ সোধ-বিচাৰ কৰিবলৈ বহি আছে, নে সেই বিধান উলঙ্ঘন কৰি মোক মাৰিবলৈ আজ্ঞা দিছে?”
৪ তাতে ওচৰত থিয় হৈ থকাসকলে কলে, “তই ঈশ্বৰৰ মহা-পুৰোহিতক অপমান কৰ নে?” ৫ পৌলে কলে, “হে ভাইসকল, এওঁ যে মহা-পুৰোহিত, সেই বিষয়ে মই জনা নাছিলোঁ৷ কিয়নো লিখা আছে,† যাত্ৰাপুস্তক ২২:২৮
তুমি স্বজাতীয় লোকৰ শাসনকৰ্ত্তাক কুবাক্য নুবুলিবা৷”
৬ পাছত পৌলে তেওঁলোকৰ এভাগ ফৰীচী, এভাগ চদ্দুকী বুলি জানি, মহা-সভাত ৰিঙিয়াই কলে, “হে ভাইসকল, মই ফৰীচী, আৰু এজন ফৰীচীৰ পুতেক৷ কাৰণ মৃতসকলৰ পুনৰুত্থানৰ আশাৰ বিষয়ে মোৰ সোধ-বিচাৰ হৈছে৷” ৭ তেওঁ এই কথা কওঁতে, ফৰীচী আৰু চদ্দুকীসকলৰ মাজত বিবাদ হ'ল, আৰু লোকসমূহ দুভাগত ভাগ হ'ল৷ ৮ কিয়নো চদ্দুকীসকলে পুনৰুত্থান, স্বৰ্গদূত আৰু আত্মা, এইবোৰ নাই বুলি কয়,‡ লূক ২০:২৭ কিন্তু ফৰীচীসকলে সেইবোৰ স্বীকাৰ কৰে৷
৯ তাতে বৰকৈ হুলস্থুল হ'ল আৰু ফৰীচীসকলৰ ফলীয়া অধ্যাপকসকলৰ কেইজনমানে উঠি বাগ্‌যুদ্ধ কৰি কলে, “আমি এই মানুহজনত একো দোষ নাপাওঁ৷ কিন্তু কোনো আত্মা নাইবা দূতে দম্মেচকৰ পথত সচাঁকৈ যদি তেওঁৰ সৈতে কথা কলে” ১০ তেতিয়া অতিশয় বিবাদ হ'ল, তেওঁলোকে পৌলক ডোখৰ ডোখৰ কৰিব বুলি হাজাৰৰ সেনাপতিয়ে ভয় কৰি, সেনাবোৰক নামি গৈ তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা তেওঁক বলেৰে কাঢ়ি দুৰ্গৰ ভিতৰলৈ নিবলৈ আজ্ঞা দিলে৷
১১ তাতে সেই ৰাতি প্ৰভুৱে তেওঁৰ ওচৰত থিয় হৈ কলে,§ পাঁচনিকৰ্ম ১৮:৯; ২৭:২৩,২৪”নিৰ্ভয় হোৱা, কিয়নো যিৰূচালেমত যেনেকৈ মোৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিলা, ৰোম নগৰতো তেনেকৈ সাক্ষ্য দিব লাগিব৷”
১২ পাছ দিন ৰাতিপুৱা হোৱাত ইহুদীসকলে এক পৰামৰ্শ হৈ, পৌলক বধ নকৰালৈকে আমি ভোজন-পান নকৰোঁ বুলি, শপতেৰে নিজকে বান্ধিলে৷ ১৩ সেই চক্ৰান্ত কৰা লোক চল্লিশ জনতকৈ অধিক আছিল৷
১৪ তেওঁলোকে প্ৰধান পুৰোহিতসকল আৰু পৰিচাৰকসকলৰ ওচৰলৈ গৈ কলে, “পৌলক বধ নকৰালৈকে আমি একো নাখাওঁ, এই শপত খাই নিজকে বান্ধিলোঁ৷ ১৫ এই কাৰণে আপোনালোকৰ মহা-সভাৰ সৈতে এই বিষয়ে আৰু ভালকৈ জানিবৰ ছলেৰে আপোনালোকৰ ওচৰলৈ তাক আনিবলৈ হাজাৰৰ সেনাপতিৰ আগত আবেদন কৰিব, তেতিয়া সি আপোনালোকৰ ওচৰ আহি নাপাওঁতেই আমি তাক বধ কৰিবলৈ সাজু হৈ থাকিম৷”
১৬ কিন্তু পৌলৰ ভাগিনিয়েকে তেওঁলোকৰ এই খাপ দিয়া কথা শুনি, দুৰ্গত সোমাই পৌলক কলেগৈ৷ ১৭ তেতিয়া পৌলে এজন এশৰ সেনাপতিক মাতি কলে, “এই ডেকাক হাজাৰৰ সেনাপতিৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা, কিয়নো তেওঁৰ আগত এই বিষয়ে কোনো সম্বাদ জনাবলৈ আছে৷”
১৮ তেতিয়া তেওঁ তাক লগত লৈ হাজাৰৰ সেনাপতিৰ ওচৰলৈ গৈ কলে, “আপোনাৰ আগত এই ডেকাৰ কিবা কথা কবলৈ আছে বুলি বন্দীয়াৰ পৌলে মোক মাতি আপোনাৰ ওচৰলৈ ইয়াক আনিবলৈ মিনতি কৰিলে৷” ১৯ হাজাৰৰ সেনাপতিয়ে তাক হাতত ধৰি লৈ, এফলীয়া হৈ গুপুতে তাক সুধিলে, “মোক কবলৈ তোমাৰ কি কথা আছে?”
২০ ডেকাজনে কলে, “আপুনি পৌলৰ বিষয়ে সুধি জানিব খোজাৰ নিচিনাকৈ, তেওঁক কালিলৈ মহা-সভালৈ যেন লৈ যাব, আপোনাৰ আগত এনে নিবেদন কৰিবলৈ ইহুদীসকলে সিদ্ধান্ত কৰিছে৷ ২১ এতেকে আপুনি তেওঁলোকৰ কথা নুশুনিব, কাৰণ তেওঁলোক চল্লিশ জনতকৈ অধিক মানুহে পৌলক বধ নকৰালৈকে ভোজন-পান নকৰো বুলি শপতেৰে নিজকে বান্ধি খাপ দি আছে৷ আনকি তেওঁলোক সাঁজু হৈ আপোনাৰ অনুমতিলৈ বাট চাই আছে৷
২২ তেতিয়া হাজাৰৰ সেনাপতিয়ে সেই ডেকাক বিদায় দিয়াৰ আগত এই আদেশ দিলে, “তুমি যে এইবোৰ কথা মোৰ আগত প্ৰকাশ কৰিলা, পুনৰ কাকো নকবা৷” ২৩ তেতিয়া তেওঁ এশৰ সেনাপতিসকলৰ দুজনক ওচৰলৈ মাতি আনি আজ্ঞা দিলে, “ৰাতি ন বজাত কৈচৰিয়া যাবলৈ দুশজন সৈন্য, সত্তৰজন অশ্বাৰোহী আৰু দুশ বৰছা-ধাৰী সৈন্য যুগুত কৰা৷” ২৪ আৰু পৌলক নিৰাপদে ফীলিক্স দেশাধিপতিৰ ওচৰলৈ বহুৱাই লৈ যোৱা বাহনো যুগুত কৰিবলৈ তেওঁলোকক আজ্ঞা দিলে:
২৫ পাছত তেওঁ এইদৰে পত্ৰ লিখি দিলে,
২৬ “মহামহিম শ্ৰীযুক্ত ফীলিক্স দেশাধিপতিলৈ ক্লৌদিয় লুচিয়ৰ নমস্কাৰ৷ ২৭ এই মানুহজনক ইহুদীলোকে ধৰি বধ কৰিবলৈ উদ্যত হৈছে, সেনাবোৰে সৈতে গৈ, এওঁ এজন ৰোমীয় মানুহ বুলি জানি, মই এওঁক ৰক্ষা কৰিলোঁ৷
২৮ পাছত কি কাৰণে তেওঁলোকে এওঁক অপবাদ দিছে, তাক জানিবৰ মনেৰে তেওঁলোকৰ মহা-সভালৈ এওঁক নিয়াও হৈছিল৷ ২৯ তাতে প্ৰাণদণ্ডৰ বা কাৰাদণ্ডৰ যোগ্য এনে কোনো অপবাদ দিয়া নাই, কেৱল তেওঁলোকৰ বিধানৰ বাদ-বিচাৰত কোনো দোষ ধৰা যেন পালোঁ৷ ৩০ পাছত এওঁৰ বিৰুদ্ধে কৰা চক্ৰান্তৰ কথা মোক জনোৱা হ'ল আৰু সেয়ে সিদ্ধ হোৱাৰ আগন্তুক দেখি, মই তৎক্ষণাৎ এওঁক আপোনাৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলোঁ আৰু এওঁৰ গুচৰীয়াসকলকো আপোনাৰ আগত এওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ কৰিবলৈ আজ্ঞা দিলোঁ৷ ইতি
৩১ পাছত সেনাসকলে আজ্ঞা অনুসাৰে ৰাতিতে পৌলক তুলি, আন্তপাত্ৰি নগৰলৈ নিলে৷ ৩২ কিন্তু পাছদিনা অশ্বাৰোহীসকলক তেওঁৰ লগত যাবলৈ দি দুৰ্গলৈ উলটি আহিল৷ ৩৩ পাছত তেওঁলোকে কৈচৰিয়া পাই, দেশাধিপতিক পত্ৰখন দি, তেওঁৰ আগত পৌলকো হাজিৰ কৰালে৷
৩৪ তেতিয়া তেওঁ সেই পত্ৰ পঢ়ি পৌল কোন প্ৰদেশৰ বুলি সুধিলে; পাছে কিলিকিয়াৰ বুলি জানি, ৩৫ তেওঁ কলে, “তোমাৰ গুচৰীয়াবোৰ আহিলেহে মই তোমাৰ কথা শুনিম৷” তেতিয়া তেওঁ হেৰোদৰ প্ৰিটৰিয়মত ৰাখিবলৈ তেওঁক আজ্ঞা দিলে৷

- पশিষ্যচরিত
- ←
- ২৩
- →

*২৩:১ পাঁচনিকৰ্ম ২৪:১৬; ২ কৰিন্থীয়া ১:১২; ১পিতৰ ৩: ১৫,১৭

†২৩:৫ যাত্ৰাপুস্তক ২২:২৮

‡২৩:৮ লূক ২০:২৭

§২৩:১১ পাঁচনিকৰ্ম ১৮:৯; ২৭:২৩,২৪

© 2017 Free Bibles India