- প্ৰকাশিত বাক্য
- ←
- ১৯
- →

১৯ অধ্যায়
১৯
বাবিলৰ বিনাশৰ কাৰণে স্বৰ্গত আনন্দ
১ এইবোৰ ঘটনা ঘটাৰ পাছত, মই স্বৰ্গত থকা বৃহৎ এদল মানুহৰ মহাধ্বনি শুনিলোঁ, বোলে,
“হাল্লিলুয়া৷
পৰিত্ৰাণ, প্ৰতাপ আৰু পৰাক্ৰম আমাৰ ঈশ্বৰৰ৷
২ তেওঁৰ সকলো সোধ-বিচাৰ, সত্য আৰু ন্যায়;
তেওঁ সেই মহা-বেশ্যাৰ বিচাৰ কৰিলে
সেই বেশ্যাই নিজৰ বেশ্যা-কৰ্ম্মৰ দ্বাৰা পৃথিবী ভ্ৰষ্ট কৰিছিল৷
যি ৰক্তপাত তাইয়ে বোৱাইছিল,
তেওঁ নিজৰ সেই দাস সকলৰ ৰক্তপাতৰ প্ৰতিশোধ ল’লে, ৷”
৩ আৰু তেওঁলোকে পুণৰাই ক’লে,
“হাল্লিলুয়া!
আৰু তাইৰ ধোঁৱা সদা-সৰ্ব্বদায় তাইৰ পৰা উঠি থাকিব।”
৪ পাছত সেই চৌবিশ জন পৰিচাৰক আৰু চাৰি জীৱিত প্ৰাণীয়ে সিংহাসনত বহি থকা ঈশ্ৱৰক দণ্ডৱতে আৰাধনা কৰিলে৷ তেওঁলোকে কলে,
“আমেন৷ হাল্লিলুয়া!”
৫ তেতিয়া সিংহাসনৰ পৰা আৰু এটা মাত ওলাল, বোলে,
“হে ঈশ্বৰৰ দাস সকল,
হে তেওঁৰ ভয়কাৰী সকল,
তোমালোক সৰু বৰ সকলোৱে
আমাৰ ঈশ্বৰৰ স্তুতি কৰা৷”
৬ পাছত বৃহৎ এদল মানুহৰ মাতৰ নিচিনা, নিনাদিত কৰা পানীৰ মাতৰ নিচিনা আৰু ঘোৰ মেঘ-গৰ্জ্জনৰ মাতৰ দৰে এই বাণী শুনিলোঁ,
“হাল্লিলুয়া!
কিয়নো যি জন প্ৰভু
আৰু পৰমেশ্ৱৰ, আমাৰ সকলোৰে শাসনকর্ত্তা জনে, ৰাজত্ব গ্ৰহণ কৰিছে।* গীত ৯৭:১৷
৭ আহা, আমি অতি আনন্দেৰে উল্লাসিত হৈ
তেওঁৰ গৌৰৱ স্বীকাৰ কৰোহঁক;
কিয়নো সেই মেৰ পোৱালিৰ বিবাহ† মথি ২৫:১০৷ উপস্থিত হ’ল;
আৰু তেওঁৰ ভাৰ্য্যাই‡ ২ কৰি ১১:২ ; ইফি ৫:২৩-২৭৷ নিজকে যুগুত কৰিলে।”
৮ আৰু পিন্ধিবৰ কাৰণে তাইক অনুমতিৰ সৈতে,
শণ সুতাৰ উজ্জল আৰু শুদ্ধ মিহি বস্ত্ৰ দিয়া হ’ল;
(কিয়নো সেই মিহি বস্ত্ৰ পবিত্ৰ লোকৰ ধাৰ্ম্মিকতা স্বৰূপ।)
৯ পাছত দূত জনে মোক ক’লে, “তুমি এই কথা লিখা: মেৰ পোৱালিৰ বিবাহৰ ভোজলৈ যি সকল নিমন্ত্ৰিত হৈছে তেওঁলোক ধন্য।” তেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “এইবোৰ ঈশ্বৰৰ সত্য বাক্য।” ১০ তেতিয়া তেওঁক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ মই তেওঁৰ চৰণত পৰিলো। কিন্তু তেওঁ মোক ক’লে, “সাৱধান, এনে নকৰিবা! মই তোমাৰ সহদাস আৰু যীচুৰ সাক্ষ্য ধাৰণ কৰা তোমাৰ ভাই সকলৰো সহদাস; ঈশ্বৰকহে প্ৰণিপাত কৰা, কিয়নো যীচুৰ সাক্ষ্যই ভাববাণীৰ আত্মা।”
ৰাজাধিৰাজ যীচুৰ জয়যাত্ৰা
১১ তেতিয়া মই স্বৰ্গৰ দ্ৱাৰ মুকলি কৰা দেখিলোঁ; আৰু মই চাওঁতে তাত এটা বগা ঘোঁৰা দেখিলোঁ; তাৰ ওপৰত উঠা জনক বিশ্বাসী আৰু সত্য বোলে; তেওঁ ন্যায়েৰে সোধ-বিচাৰ আৰু যুদ্ধ কৰে।§ গীত ৪৫:৩,৪৷ ১২ তেওঁৰ চকু অগ্নিশিখা আৰু তেওঁৰ মুৰত অনেক কিৰীটি আছে৷ তেওঁৰ এটা নাম লিখা আছে কিন্তু সেই নাম তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে। ১৩ তেওঁ পিন্ধা বস্ত্ৰ তেজত দুব মৰা;* যিচ ৬৩:১-৬৷ তেওঁৰ নাম হ'ল- ঈশ্বৰৰ বাক্য৷† যো ১:১৷
১৪ স্বৰ্গীয় সৈন্য সকলে শণ সুতাৰ বগা আৰু শুদ্ধ মিহি কাপোৰ পিন্ধি, বগা ঘোঁৰাবোৰৰ ওপৰত উঠি তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল। ১৫ তেওঁ জাতি সকলক আঘাত কৰিবলৈ তেওঁৰ মুখৰ পৰা এখন চোকা তৰোৱাল ওলায় আৰু তেওঁ লোহাৰ দণ্ডেৰে তেওঁলোকক শাসন কৰিব; আৰু সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ প্ৰচণ্ড ক্ৰোধৰূপ দ্ৰাক্ষাৰসৰ পেৰা-শাল তেৱেঁই গচকে। ১৬ তেওঁৰ বস্ত্ৰত আৰু কৰঙণত, এই নাম লিখা আছে, “ৰজাৰো ৰজা আৰু প্ৰভুৰো প্ৰভু৷”
১৭ পাছত মই সুৰ্য্যত থিয় হোৱা এজন দূত দেখিলোঁ; তেওঁৰ মুৰৰ ওপৰত আকাশত উড়ি ফুৰা সকলো পক্ষীক বৰ মাতেৰে ৰিঙিয়াই ক’লে,‡ যিহি ৩৯:১৭-২০৷ “আহা, তোমালোকে ঈশ্ৱৰৰ ভোজনৰ বাবে একলগ হোৱা৷ ১৮ তোমালোকে ৰজাসকলৰ মঙহ, সেনাপতি সকলৰ মঙহ, শক্তিমন্ত সকলৰ মঙহ, ঘোঁৰা আৰু তাত উঠি থকাবোৰৰ মঙহ, দুয়ো স্বাধীন আৰু দাস, সৰু আৰু বৰ সকলোৰে মঙহ আহি খোৱা।”
১৯ পাছত সেই পশু আৰু পৃথিবীৰ ৰজা সকল আৰু তেওঁলোকৰ সৈন্যবোৰকো গোট খোৱা দেখিলোঁ। তেওঁলোকে সেই ঘোঁৰাত উঠা জনৰ লগত তেওঁৰ সৈন্যৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই আহিছিল৷ ২০ তেতিয়া পশু আৰু তাৰে সৈতে যি ভাঁৰী-কোৱা ভাববাদীয়ে তাৰ আগত আচৰিত চিন দেখুৱাইছিল, যাৰ দ্ৱাৰাই সেই পশুৰ ছাব মাৰি লোৱা সকলক আৰু তাৰ প্ৰতিমুৰ্ত্তিক প্ৰণিপাত কৰাবোৰক ভুলাইছিল, সেই দুয়োকো বন্দী কৰা হ’ল আৰু গন্ধকেৰে জ্বলি থকা জুইৰ সৰোবৰত, জীয়াই জীয়াই দুয়োকো পেলোৱা হ’ল।
২১ আৰু অৱশিষ্ট সকলক সেই ঘোঁৰাত উঠা জনৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা তৰোৱালৰ দ্বাৰাই বধ কৰা হ’ল; আৰু সকলো চৰাইবোৰ সিহঁতৰ মঙহেৰে তৃপ্ত হ’ল।

- প্ৰকাশিত বাক্য
- ←
- ১৯
- →

*১৯:৬ গীত ৯৭:১৷

†১৯:৭ মথি ২৫:১০৷

‡১৯:৭ ২ কৰি ১১:২ ; ইফি ৫:২৩-২৭৷

§১৯:১১ গীত ৪৫:৩,৪৷

*১৯:১৩ যিচ ৬৩:১-৬৷

†১৯:১৩ যো ১:১৷

‡১৯:১৭ যিহি ৩৯:১৭-২০৷

© 2017 Free Bibles India